. دلتنگی
شنیدن صدای سه تار استاد جلیل شهناز و ماندن در غربت و ادعای وطن پرستی و عرق ملی با هم نمی خوانند. گویی تمام این پیشرفت در زندگی مرا ذره ای به اندازه راه رفتن در صحن دانشکده فنی ارضا نمی کند. می دانم که اگر برگردم با کوهی از مشکلات و سختیها مواجه خواهم شد ولی مگرنه اینکه من با سرمایه آن مملکت بزرگ شدم. کشور من همچون بیماری است که در حال مرگ است و به کمک امثال من نیاز مبرم دارد و اینجا را تبی بیش نیست که خود بخود درمان می شود. یک سال دیگر این تصمیم مهم در انتظار من است و از هم اکنون نگرانی وجودم را فرا گرفته
Comments
موفق باشی...
دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند
روءیاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد... سکوت سرشار از سخنان نا گفته است...
برای تو و خویش چشمانی آرزو می کنم که چراغها و نشانه ها را در ظلماتمان ببیند، گوشی که صدها و شناسه ها را در ظلماتمان بشنود، برای تو و خویش روحی که این هر دو را در بر گیرد و بپذیرد و زبانی که در صداقت خویش ما رااز خاموشیمان بیرون کشد و بگذارد از آنچیزها که در بندمان کشیده است سخن بگوییم ...
...
و چه آرزویی از این بالاتر
mah: matne besyar zibayat naghshe ba ehsasi bar in blog mizanad. har ja ke hasti delshad bashi.
"revealed" anon" old friends know you and your "unique" way of criticism. manafe shakhsi chiziye ke hame be donbalesh hastan. amma tafavote beyne ensanha az unja nashi mishe ke manfeateshun dar rastaye manafee digaran hast ya be zarrare digaran. ini ham ke mano "mojude besiar jaleb" khatab mikonin az jomle harfaiye ke bayad bejun bekharam age ye ruz bargardam. ey kash betunim hamishe be hamdige ruhiye bedim. omidvaram harja ke hasti moafagh bashi va torokhoda "move on please!".