. هم وطن

یادمه قبل از اینکه بیام کانادا یه مریضی سختی گرفته بودم و رفتم پیش یکی از دکترای خیلی با سابقه قم. بعد از بررسی داروی لازم رو پیشنهاد کرد که البته موثر هم بود. به هر حال صحبت ادامه تحصیل پیش اومد و به من گفت حتما این کار رو بکن ولی یادت باشه برگردی و ادامه داد که مردم ما مثل یه مریضه در حال مرگ هستن و به شماها خیلی احتیاج دارن ولی کشورهای پیشرفته مثل کسی که سرما خورده خودش خوب میشه و نقش خاصی شما ندارید. و این رو هم اضافه کرد که همه سختی ها رو درک میکنه. همون موقع به منشیش گفت که یه چای برام بیاره و در حالی که کلی مریض بیرون تو نوبت بودن با من صحبتش رو ادامه داد. موقع خداحافظی هم هیچ مبلغ ویزیت از من نگرفت و حتی شماره خونش رو برای موارد اضطراری بهم داد

واقعا برای چی این کار رو کرد و این همه اصرار داشت برای کسی که نمیشناختش. هنوز من به حرفاش فکر میکنم